Extrajudicial settlement of debts: A different road from the Katseli Law

By in ,
307
Extrajudicial settlement of debts: A different road from the Katseli Law
ENGLISH

The well-known red debts have become an integral part of our daily reality. The debtors have been hurrying, from 2010 until today, to settle their debts in accordance with the advantageous stipulations of Law 3869/2010, also known was the Katseli-Stathaki Law.

 

However, the multitude of rejections of applications these past few years have created questions regarding how “advantageous” this specific Law is in reality and if it really benefits the over-indebted debtors and helps them get back on their feet, financially-speaking. Is there however another option for the debtor who is struggling to settle his debts?

 

What is the extrajudicial mechanism for the settlement of debts?

 

The Code of Ethics of Banking Institutions stipulates a specific procedure and requirements based on which the borrower and the banking institution can settle the standing debts and in fact, to renegotiate them. To proceed to this specific procedure:

  • The debts must not be overdue.
  • The loan agreement must not have been denunciated.
  • The debtors must not be characterized as uncooperative.

What is the connection between the Katseli Law (Law 3869/2010) and the extrajudicial settlement of debts?

 

The Katseli Law (Law 3869/2010) and the extrajudicial settlement of debts may have the same objective (settlement of debts) but they follow diametrically opposite practices. The Katseli Law uses litigation and appeals to the Courts while the extrajudicial mechanism for the settlement of debts opts for negotiations and mutual compromises.

 

Theoretically, the two solutions are incompatible, since the requirements for either one of them are conflicting (for example, the Katseli Law requires a permanent and general inability to make the payments, while the code of ethics applies to debts which are not overdue).

 

However, lately, the Banks appear often to be more flexible and even in cases where the debtor has made an appeal to the Katseli Law, they accept to negotiate with the debtor-borrower to find a solution which will benefit both parties.

 

The extrajudicial settlement of debts procedure

 

Α. The beginning of the procedure.
The initiative to start such procedure usually belongs to the Bank, which contacts the debtor, who judges that he is having difficulties in repaying his loan. However, the borrower can also request via an application to be placed under the mechanism for the settlement of debts.

 

Β. The financial assessment of the debtor.

After the first communication between the parties, the debtor must submit all the required documentation proving his financial situation (notice of assessment, E1, E9, a detailed payroll statement). This way, the banking institution assesses the financial capabilities of the debtor, in order to propose a modification of the loan agreement “adapted” to the debtor.

 

C. The proposed settlement.
After the assessment of the financial information of the borrower, the Bank will propose a settlement (usually a reduction of the monthly instalment with an extension of the loan agreement) and the borrower will judge if said solution is in his best interests.

 

The advantages of the extrajudicial settlement of debts

 

Undoubtedly, the extrajudicial settlement of debts is a quick procedure, without much bureaucracy and with a much smaller cost compared to the judicial procedure. This is an excellent alternative for the borrower, which must not be overlooked. However, the presence of a lawyer with knowledge of banking and financial issues is required, to reduce the risk of surprise for the inexperienced debtor.

 

For more information and to book an appointment at any of our offices, please call toll free (Canada and U.S.A.) at 1-866 496 4539 or visit www.icsgr.com

ΕΛΛΗΝΙΚΑ

ΕΞΩΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΡΥΘΜΙΣΗ ΟΦΕΙΛΩΝ:

ΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΟΜΟ ΚΑΤΣΕΛΗ

Τα λεγόμενα κόκκινα δάνεια αποτελούν πλέον αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας μας. Οι οφειλέτες έσπευδαν σωρηδόν από το 2010 μέχρι και σήμερα να ρυθμίσουν τις οφειλές με τις ευεργετικές διατάξεις του Ν. 3869/2010, του λεγόμενου Νόμου Κατσέλη-Σταθάκη.

 

Οι σωρεία όμως απορριπτικών αποφάσεων τα τελευταία χρόνια, εγείρει απορίες κατά πόσο "ευεργετικός" είναι ο συγκεκριμένος Νόμος και αν πράγματι ωφελεί τους Υπερχρεωμένους οφειλέτες να ορθοποδήσουν οικονομικά. Υπάρχει όμως άλλη επιλογή, ένας άλλος δρόμος για τον οφειλέτη ο οποίος παλεύει να ρυθμίσει τις οφειλές του;

 

Τι είναι ο εξωδικαστικός μηχανισμός ρύθμισης οφειλών

 

O Κώδικας Δεοντολογίας των Τραπεζικών Ιδρυμάτων προβλέπει συγκεκριμένη διαδικασία και προϋποθέσεις,
με βάση τις οποίες δανειολήπτης και τραπεζικό ίδρυμα μπορούν να διακανονίσουν τις υφιστάμενες οφειλές και κατ’ ουσίαν να τις επαναδιαπραγματευτούν. Για να προχωρήσει η συγκεκριμένη διαδικασία πρέπει:

  • Οι οφειλές να μην παρουσιάζουν καθυστέρηση.
  • Να μην υπάρχει καταγγελία της δανειακής σύμβασης.
  • Οι οφειλέτες να μην έχουν χαρακτηριστεί ως μη συνεργάσιμοι.

Πώς συνδέεται ο Νόμος Κατσέλη (Ν. 3869/2010) με την εξωδικαστική ρύθμιση οφειλών.

 

Ο Νόμος Κατσέλη (Ν.3869/2010) με την εξωδικαστική ρύθμιση οφειλών αν και αποτείνουν κατά μεγάλο μέρος στον ίδιο σκοπό (ρύθμιση οφειλών) ακολουθούν εκ διαμέτρου αντίθετες πρακτικές. Ο Νόμος Κατσέλη ακολουθεί την οδό της αντιδικίας και της προσφυγής στα Δικαστήρια, ενώ ο εξωδικαστικός μηχανισμός ρύθμισης οφειλών επιλέγει τον δρόμο της συνδιαλλαγής και των αλληλουποχωρήσεων . Θεωρητικά οι δύο λύσεις είναι μεταξύ τους ασυμβίβαστες, καθόσον οι προϋποθέσεις που απαιτούνται τόσο για την μία όσο και για την άλλη λύση είναι σε μεγάλο βαθμό αντικρουόμενες. (π.χ. Ο νόμος Κατσέλη απαιτεί μόνιμη και γενική αδυναμία πληρωμών, ενώ ο κώδικας δεοντολογίας εφαρμόζεται σε οφειλές που δεν εμφανίζουν καθυστέρηση).

 

Ωστόσο, τον τελευταίο καιρό, τα Τραπεζικά ιδρύματα εμφανίζονται πολλές φορές πιο ευέλικτα και ενώ έχει ήδη πραγματοποιηθεί προσφυγή στο Νόμο Κατσέλη, δέχονται να καθίσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με τον οφειλέτη – δανειολήπτη, προκειμένου να ανεύρουν μια λύση που θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα αμφοτέρων.

 

Η Διαδικασία της εξωδικαστικής ρύθμισης οφειλών

 

Α. Η έναρξη της διαδικασίας.
Η πρωτοβουλία έναρξης της διαδικασίας ανήκει κατά κανόνα στην Τράπεζα, η οποία έρχεται σε επικοινωνία με τον οφειλέτη, που διαβλέπει ότι υπάρχουν δύσκολες εξυπηρέτησης του δανείου. Ωστόσο και ο δανειολήπτης με κάποια αίτηση του δύναται να ζητήσει την ένταξη του στον μηχανισμό της ρύθμισης οφειλών.

 

Β. Η οικονομική αξιολόγηση του δανειολήπτη.
Αφού πραγματοποιηθεί η πρώτη επικοινωνία μεταξύ των μερών, ο οφειλέτης προσκομίζει όλα τα απαραίτητα έγγραφα που αποδεικνύουν την οικονομική του κατάσταση (εκκαθαριστικό, Ε1, Ε9, αναλυτική κατάσταση μισθοδοσίας). Με τον συγκεκριμένο τρόπο το τραπεζικό ίδρυμα αξιολογεί τις οικονομικές δυνατότητες του οφειλέτη, ώστε να προτείνει εν συνέχεια κάποια τροποποίηση της δανειακής σύμβασης “προσαρμοσμένη” στα μέτρα του.

 

Γ. Η προτεινόμενη ρύθμιση.
Έπειτα από την αξιολόγηση των οικονομικών στοιχείων του δανειολήπτη η Τράπεζα θα προτείνει κάποιον διακανονισμό (συνήθως μείωση της μηνιαίας δόσης με χρονική επιμήκυνση της δανειακής σύμβασης) και ο δανειολήπτης θα κρίνει αν είναι συμφέρουσα η συγκεκριμένη λύση προς το πρόσωπο του.

 

Τα πλεονεκτήματα της εξωδικαστική ρύθμιση οφειλών

 

Αδιαμφισβήτητα η εξωδικαστική ρύθμιση των οφειλών είναι μια ταχύτατη διαδικασία, με ελάχιστη γραφειοκρατία και πολύ μικρότερο κόστος από την προσφυγή στη δικαστική οδό. Αποτελεί μια αξιόλογη εναλλακτική λύση για τον δανειολήπτη, την οποία δεν πρέπει να παραβλέπει. Ωστόσο, καθίσταται και πάλι αναγκαία η παρουσία ενός δικηγόρου με γνώση των τραπεζικών και χρηματοπιστωτικών ζητημάτων, ώστε να μην βρεθεί προ δυσάρεστων εκπλήξεων ο άπειρος οφειλέτης.

 

Για περισσότερες πληροφορίες και για να κλείσετε ραντεβού σε ένα από τα γραφεία μας, καλέστε άνευ χρέωσης από Καναδά και Η.Π.Α. στο 1 866 496.4539 ή επισκευτείτε την ιστοσελίδα www.icsgr.com

54321
(0 votes. Average 0 of 5)